Remembering the Craft: Traditional Techniques of Saddle-Making

[00:00 – 00:05] Φ.Ψ. Ονομάζομαι Ψύρρας Φώτης, είμαι από τη Βιβλιοθήκη Καλαμπάκας.

[00:06- 00:12] Ν.Σ. Εγώ ονομάζομαι Νικολέτα Σιώρη, βιβλιοθηκονόμος στη Βιβλιοθήκη Καλαμπάκας.

[00:13 – 00:26] Ν.Σ. Σήμερα είναι Πέμπτη 7 Μαρτίου 2024, βρισκόμαστε στην Οξύνεια. Πώς ονομάζεστε?

[00:24-00:25] Σ.Χ. Σδώνας Χρήστος ονομάζομαι.

[00:26 – 00:27] Ν.Σ. Πότε γεννηθήκατε?

[00:27-00:29] Σ.Χ. Γεννήθηκα το 1939. [Βηχάει]

[00:33-00:34] Ν.Σ. Πού μεγαλώσατε?

[00:35-00:38] Σ.Χ. Ε, Οξύνεια εδώ μεγαλώσα.

[00:38 – 00:44] Ν.Σ. Μπορείτε να περιγράψετε πώς ήταν το χωριό την εποχή που γεννηθήκατε και μεγαλώσατε;

[00:44 – 01:01] Σ.Χ. Το 1939  το 1940 που γεννήθηκα, το 1939 γεννήθηκα, καταστράφηκε, τελείως από τον  πόλεμο κατ’ αρχήν δεν είχε μείνει τίποτα εδώ πέρα. Μετά φτιάσαμε καλύβες εδώ, μετά σιγά σιγά κάναμε σπιτάκια και σήμερα αυτά που έχουμε εδώ.

[01:02 – 01:07] Ν.Σ. Τι θυμάστε από την παιδική σας ηλικία, πώς ήταν εκείνα τα χρόνια?

[01:08-01:17] Σ.Χ. Ε, φτώχεια, μεγάλη φτώχεια. Ήταν και οι πολέμοι [πόλεμοι] που τα δημιούργησαν αυτά. [Βηχάει , τρώει καραμέλα]

[01:18 – 01:54] Ωραία με έπιασε ο βήχας να φάω μια καραμέλα. Οπότε, κάηκαμε [καήκαμε] δυο φορές και ξεκινήσαμε από το μηδέν. Αφού καταστραφήκαμε, τα ζώα μας τα πήραν οι Γερμανοί, τα πρόβατα δεν μας έμειναν τίποτα.

[01:56 – 02:17] [βηχάει και σταματαει για λίγα δευτερολεπτα]

[02:18 – 03:30] Αφού τέλειωσε ο πόλεμος, μαζευτήκαμε που είχαμε φύγει από τα αντάρτικα προς τα κάτω. Ήμασταν στου  Μουργκάνι κάτω, κατασκηνώσεις είχαμε, καλύβες εκεί. Αφού τελείωσε ο πόλεμος, μαζέυκαμε [μαζευτήκαμε] στου χωριό, πήραμε πρόβατα, πήραμε πάλι βόδια, κάναμε χωράφια με τα βόδια, τσουμπάνος ήμανε [ήμουν] μέχρι που πήγα φαντάρος. Μετά από φαντάρος κοντά απουλήθηκα [απολύθηκα], ήταν σαμαράς ο πατέρας μου εδώ πέρα, και από εκεί μ’ άρεσε η δουλειά και έκατσα και την έμαθα την τέχνη. Μάλλον την άρπαξα, την έκλεψα, γιατί μ΄ έστελνε στα πρόβατα εμένα, και αυτός κάθονταν εδώ πέρα και δεν είχαν και πολλή δουλειά αυτοί τότε, άι ένα  σαμάρ [σαμάρι] την ημέρα, αλλά περνούσαμε πλούσια. Αλλά εγώ δούλευα γερά μετά, εγώ έφτιανα μέχρι 10 σαμάρια εδώ, που περνούσαν επισκευές και τέτοια. Δούλευα  γερά μετά. Και τα κατάφερα μετά τον έστελνα αυτόν στα πρόβατα  και έκατσα εγώ έφτιανα.

[03:31-03:56] Και  εδώ μετά κυνηγούσα. Βάρεσα και ελάφι εκεί πέρα. Έχουμε το δέρμα εκεί είναι από ελάφι. Σχεδόν 60 χρόνια κυνηγός, με τα σαμάρια με τα χωράφια. Έσπειρα τα χωράφια, κούβαμε [κόβαμε]  χουρτάρια [χορτάρια] με κουσές [κοσές=εργαλείο κοπής χόρτων]. Αυτή η κουσά εκεί που ακουμπάει.

[03:56-04:10]  Αργαλούδια εδώ η κυρά μου η γυναίκα μου εδώ είχε αργαλιό. Έβγαλε τα σαμπαροσκούτια [είναι κάτι σαν ύφασμα που χρησιμοποιούνταν στην κατασκευή σαμαριών]., υφαντά, προίκες, και αυτά τα πράγματα είχαμε.

[04:12-04:50] Μετά  ξυλεία έπαιρνα από το Μέτσοβο, δέρματα έπαιρνα από τον Βόλο από κάποιον Κάπα Αλέξανδρο. Είχαν εργοστάσιο εκεί πέρα στον Βόλο. Τώρα δεν πνίχθηκε [πνίγηκε , αναφέρεται στην καταστοφή Daniel που προκάλεσε πλυμμύρες και τεράστιες ζημιές στον Βόλο] τώρα εδώ. Που είχε πνιγεί ήταν σ’ ένα ρέμα. Λοιπόν τα ξύλα τα έπαιρναν από κάποιον Κιουσάφτη αυτοί απ’ το Μέτσοβο.  Πήγαινα τα έπαιρνα έρχομαν [ερχόμουν]εδώ δούλευα. Έφερναν μετά εδώ σαμάρια. Αφού σταμάτησαν τα χωριά, βγήκε το αυτοκίνητο 4×4. Σταμάτησαν τα ζώα, καθάρσαν [καθάρισαν, εννοεί σταμάτησε η χρήση ζώων ως μεταφορικό μέσο] όλα.

[04:51 – 05:30] Και με έφερναν εδώ μετά οι κυραζίδες πιο πολλοί. Από διάφορα χωριά όπως είπα, απ’ το Λιβάδι Ελασσόνας , απ΄τη  Φιρδικούσια, Αργυροπούλι. Καστοριά πάνω, Γρεβενά εδώ, από κάτω Καρδίτσα είχα, Νεράιδα, Καρδίτσες. Όλα αυτά τα βλαχοχώρια τα είχα από εδώ πέρα τσ’  [τους] είχα πελάτες. Και… αϊ δουλεύαμε εδώ πέρα βγάναμε [βγάζαμε] το μεροκάματο εδώ. Ούτε πλούσιοι γίναμε.

[05:33 – 05:54] Και… Αυτά τώρα τι άλλο σας πω; Τα ξύλα εδώ τα γύριζα μόνος μου. Είχα… Αυτό εκεί… Τη σκάλα.

Φ.Ψ. Θα τα προβάλλουμε μετά τα…

[05:46 – 05:53] Τη σκάλα εκεί τα γύριζα.

Φ.Ψ. Αντικείμενα.

Χ.Σ. Αυτά εδώ. Τι να σας πω άλλο;

[05:55 – 06:02] Ν.Σ.  Περιγράψτε με λίγα λόγια τη δουλειά σας πώς φτιάχνατε τα σαμάρια; Μπορείτε να μας εξηγήσετε;

[06:03- 07:04] Χ.Σ.  Τα σαμάρια καθόμουν  κάτω εγώ. Έπαιρνα το σαμάροσκουτ [είναι κάτι σαν ύφασμα που χρησιμοποιούνταν στην κατασκευή σαμαριών].  Έκουβα [έκοβα]. Μετρούσα εδώ. Κάτσε να το διπλώσω  έτσι αλίγο [λίγο][διπλώνει ύφασμα]. Μετρούσα το ξυλίκι [ο σκελετός από ξύλο του σαμαριού] εδώ. Και τούτο εδώ είναι… Τρία, έξι, είναι εξήμιση ρούπια τα λέγαμε. Τα ρούπια. Και μετρούσα μετά εδώ. Έπιανα από εδώ και έβγαζα. Έκουβα [έκοβα] μετά με το ψαλίδι εδώ. Κατάλαβες; Τα ‘ραβα μετά,  το γέμιζα άχυρο με τρόπο. Και αυτά. Το βάζα εδώ. Μετά βάζαμε το δέρμα από πάν’ [από πάνω]. Και γινόταν η δουλειά. Τώρα… Τι άλλο θα σου πω κι εγώ ξανά;

[07:05- 07:16] Ν.Σ. Τι ικανότητες χρειαζόντουσαν; Ένας τεχνίτης, ένας καλός τεχνίτης, πώς ξεχώριζε; Τι ικανότητες έπρεπε να έχει;

[07:17 – 08:09] Χ.Σ.  Ικανότητες; Δεν χρειάζεται μυαλό να έχει και όρεξη για δλεια [δουλειά]. Δεν χρειάζεται ικανότητες. Να αγαπάει τη δουλειά καταρχήν. Και για ότι άλλη δουλειά να κάνει. Αν δεν την αγαπάς δεν γίνεται , πρέπει να την αγαπάς. Εγώ τα αγάπησα αυτό και ας είπαν  έκλεψε τη δουλειά απ’ τον πατέρα μου. Γιατί σ’ είπα [σου είπα]  μ’ έστελνε στα πρόβατα εμένα. Την άραζε αυτός εδώ. Αλλά εδώ έκατσα εγώ έβγανα [έβγαζα] και μεροκάματο. Μετά δούλευα γερά μετά. Τελειώσαν και οι σαμαράδες μετά λιγόστευαν. Ήταν η Καλαμπάκα είχε  10 σαμαράδες εκεί πέρα. Τώρα δεν έχει κανέναν και είχε μείνει  η δουλειά όλη σε ‘μένα μετά στο τέλος εδώ. Είχα καλή δουλειά. Εντάξει. Έκανα το μεροκάματο εντάξει.

[08:11-08:13] Ν.Σ. Τι δυσκολίες είχατε;

[08:14-09:24]  Χ.Σ. Δυσκολίες δεν είχε, τι δυσκολίες; Τι; κάτσε με κάνει νόημα  εκείνος τώρα. Κάτσε και δεν μπορώ να σκεφτώ. Ε δυσκολίες δεν είχε δυσκολίες. Κούραση είχε. Δεν μπορώ να πω δεν κουράζομαν [κουραζόμουν], κουράζεσαι. Από το πρωί μέχρι το βράδυ εδώ δεν μπορούσα να σταθώ όρθιος μετά. Σκόνη είχε πολλή εδώ. Ειδικά τα παλιά αυτά που ήταν για επισκευές, είχαν και πληγές επάνω είχαν τα ζώα. Οπότε ήταν και λίγο βρώμικη και δεν ήταν και καθαρή δουλειά. Αλλά ήταν ένα μεροκάματο. Γιατί και ο πατέρας μου απου [που] με έλεγε, είχε μάθει στην Καρδίτσα σαμαράς αυτός και ήρθε εδώ αλλά τον τέριασαν [πέτυχε τους πολέμους] οι πολέμοι μέσα. Και δεν την κυνήγησε την δουλειά πολύ. Έπιασε το χωριό με πρόβατα, με χωράφια και δεν ασχολήθηκε πολύ με το σαμάρι. Εγώ το δούλεψα γερά, το δούλεψα το σαμάρι.

[09:28 – 09:40] Οπότε δεν ήταν… ε τον είπανε άμα πας σε καμιά Πόλη, να μην πας σε χωριό, γιατί να πας εκεί που φοράν παπούτσια, όχι εκεί που φοράν τσαρούχια. Γιατί φόραγαν γρουνοτσάρουχα [τσαρούχια από δέρμα γουρουνιου] στα χωριά. Ήταν φτώχια. Και… αυτά.

[09:50 – 09:54] Ν.Σ. Πόσο χρόνο έπαιρνε για να το φτιάξετε.

[09:55- 10:04] Χ.Σ. Ε, μπορούσες να κάνεις και δυο σαμάρια την ημέρα. Αλλά άνετα ένα σαμάρι  μια μέρα, οκτώ ώρες το ‘κανες.

[10:05-10:09] Φ.Ψ. Είχατε κάποιον να σας βοηθάει;

Χ.Σ.  Όχι μόνος μου.

Φ.Ψ. Μόνος σας.

Χ.Σ. Μόνος.

[10:09 – 10:13] Ψ.Φ. Τα υλικά τα έφερνε κάποιος τρίτος ή πηγαίνατε εσείς;

[10:13- 10:58] Χ.Σ. Τα υλικά πήγαινα στον Βόλο ό,τι έπαιρνα, μετά με τ’ έφερναν  εδώ.  Αφού άνοιξε η δουλειά περισσότερο έπαιρνα και υλικά πολλά, με τα ‘φέρναν. Μόνο στο Μέτσοβο πήγαινα έπαιρνα τα ξύλα. Ε, και κείνος είπε μπορώ να σ’ τα φέρω λέω. Έκανα και εγώ τη βόλτα μου λίγο, πήγαινα α να ξεφεύγω και εγώ λιγάκι. Πήγαινα τα ‘παιρνα κει πάνω. Εκεί τελευταία βολά [φορά] με έφερναν το παραδάκι [εννοεί χρήματα]. Πλήρωναν στην αρχή, πλήρωναν, τώρα τελευταία με τα λέρωσαν λίγο, τώρα τελευταία δεν πλήρωναν. Οπότε…

[10:59- 11:00] Φ.Ψ. Πόσο στοιχίζει ένα Σαμάρι στην αρχή;

[11:01- Χ.Σ. Τα σαμάρια στοίχιζαν από… δυόμισι κατοστάρικα μέχρι τρία τα μεγάλα. Εκεί μέσα τα… τα πούλαγα ας πούμε. Εντάξει καλά ήταν, δεν ήταν άσχημα. Ε, ούτε να του πάρεις το κεφάλι τον άλλον [εννοεί να μην υπερχρεώσεις τον άλλον]… κανονικά ήταν [εννοεί τις τιμές/κόστος]. Οπότε…

[11:31 – 11:35] Ν.Σ. Θα μας δείξετε τα εργαλεία σας;

[11:37- 13:32] Χ.Σ. Αυτό του λένε σβανά, αυτό που έκουβα [έκοβα] το άχυρο. Να πάρουμε κανένα αχυρόμπαλο [μπάλα από άχυρο] από εκεί  να το έχουμε εδώ;  [ακούγεται ήχος κουδουνιών] ..έχω και τα κουδούνια εδώ. Αυτό το λένε σάλωμα, ε. Βριζουσάλωμα. Αααα, μ’ αυτό γέμιζα τη στρωματιά [στρ’ωμα] , την άραφτα [έραβα] και την έβαζα εδώ στο ξυλίκι [το ξύλινο πλαίσιο του σαμαριού], μ’ αυτό το ‘κοβα εδώ πόσο μέγεθος ήθελε και το ‘κοβα και το έβαζα από μέσα εδώ, στο σαμαροσκούτι  που ‘χα τη στρωματιά. Την γέμιζα, την άραβα και άραβα [έραβα]και το δέρμα. Το νεύρωνα μετά εδώ. Εδώ είχα σακοράφες μεγάλες εδώ κοπής.  Είναι πολλά τα αυτά… Με αυτό το χτύπαγα έστρωνε. Κανονικά εδώ. [δέιχνει τον τρόπο με το εργαλείο] και γίνονταν η στρωματιά και έμπαινε στο ζώο απάνω ούτε το πλήγωνε ούτε τίποτε,  ήταν μαλακό. Οπότε ήταν… καλό.

[13:36 – 13:40] [δείχνει άλλο αντικείμενο]  Αυτό είναι η σέλα.

[13:41- 13:45] Φ.Ψ. Και τα άλλα αντικείμενα; Ποια χρησιμοποιούσατε;

[13:46 – 14:00] Χ.Σ.  Αυτές είναι οι παΐδες, βλέπετε από εδώ; το μηχάνημα;  Τούτα δω είναι μπροστάρια.

[14:01 – 14:03] Ψ.Φ.Τα υπόλοιπα τι ήταν;

[14:05-14:44]  Χ.Σ.  Κουτσάκια ,αυτά εδώ είναι τα κουτσάκια. Αυτά εδώ είναι οι παΐδες. [συνεχίζει να δείχνει διάφορα αντικείμενα στο εργαστήριο].  Αυτές τσ’  [τις] έκαιγα στη φωτιά και… τα [τις] πατούσα εδώ πέρα και γύριζαν. Τις πήγαινα εκεί που ήθελα κατάλαβες; Έβγαινε σαν δόγα. Και… τσ’ [τις]  πελεκούσα και τις έβαζα στο… ξυλίκι εκεί πέρα που ήθελα να κάνω το σαμάρι.  Τώρα για ταψιά, δεν ξέρω. Χαχ.

[14:45-14:46] Φ.Ψ. Τα εργαλεία εδώ κάτω;

[14:47-15:16] Χ.Σ.  Τα εργαλεία… Σκυπάρια,[σκεπάρια] αυτή είναι η αρίδα που τρύπαγα… Τρύπαγα εδώ πέρα για να στηρίξω τα κουτσάκια, τρυπούσα εδώ έτσι, το έβαζα εδώ και… [δείχνει την τεχνική που έκανε] Τρύπαγα, του γύριζα έτσι. Και… τώρα βγήκαν τα τρυπάνια.

[15:17 – 16:27] Εδώ έχω διάφορα εργαλεία. Ο ξυλοφάης από… έξυνα όλα αυτά εδώ. [συνεχίζει να δείχνει την τεχνική του] Και το έφτιανα, το ξυλίκι. Λοιπόν… Πριόνια.  Το ένα το πριόνι, εδώ είναι το σκυπάρ’ [σκεπάρι]που είναι  πάνω από 100 χρόνια αυτό το έχει φτιάξει ο πατέρας μου στον Τσιλάκο, Καλαμπάκα ήταν ένας σιδηρουργός τότε που έφτιανε και γράφει και το όνομά του εδώ πέρα Τσιλάκος δεν θυμάμαι το μικρό το όνομα Τσιλάκος λεγόταν και  σώζεται ακόμα. Αυτά τι να σας πω άλλο ρε παιδιά ;

[16:28-16:29] Φ.Ψ. ευχαριστούμε

[16:34-16:36] Χ.Σ. Ε…θέλει οργάνωση θέλει…

[16:38 – 16:46] [Μιλάει ο γαμπρός του συνεντευξιαζόμενου  Λάμπρος Ζανίκας] Ζ.Λ  ο Τσιλάκος μπορώ να πω; ο Τσιλάκος μιλάει με το μαγαζί που είναι το τουριστικό μαγαζί στην γωνία ακριβώς απέναντι από τον Γκέρτσο [ένα μαγαζι στο κέντρο της Καλαμπάκας σήμερα στην Πλατεία Δημαρχείου] δες που είναι το τουριστάδικο Τσιλάκος και ακριβώς από δίπλα..αυτά  ο παππούς τα θυμάται,  και είναι ένα πράγμα φανταστικό, διότι πράγματι αυτά είναι εργαλεία, τα οποία, ναι ναι Κωνσταντίνος, Κώστας Τσιλάκος, είναι ο πατέρας του Κώστα Τσιλάκου, που υπάρχει ο Κώστα Τσιλάκος ο σημερινός.

[17:10 – 17:27] Λοιπόν, εγώ, επειδή και εγώ μεγάλωσα, ας πούμε, στην Καλαμπάκα, παρότι μικρός, θέλω να πω ότι κάποια στιγμή, οτιδήποτε γινόταν, οτιδήποτε χρησιμοποίησε ο παππούς, ένα βασικό πράγμα είναι, για να φέρεις την παΐδα, να έρθει, να δέσεις το σαμάρι, ο παππούς έπρεπε να μετρήσει το ζώο.

[17:27 – 17:28] Χ.Σ.  Ε, μετρούσαν το ζώο.

[17:29- 18:00] Ζ.Λ. Είναι μεζούρα, πώς λές, τι φοράς, small, medium, large. Εάν δεν μετρήσεις σωστά το ζώο, δεν μπορείς να κάνεις, αυτό που είπε και προείπε ο παππούς, σωστό το σαμάρι, ούτως έτσι να έρθει να καθίσει, να μην πληγώσει έτσι; γιατί πρέπει να μεταφέρει το ζώο, πρέπει να μεταφέρει πράγματα. Εάν το πληγώσεις, το σκότωσες, αν εσύ δεν είναι καλά τα παπούτσια σου, σκοτώθηκες. Εάν δεν είναι καλά τα πράγματα σου, σκοτώθηκες, δηλαδή, πεθαίνεις.

[18:01 – 19:52] Ε, η λεκάνη, αυτή η κοπάνα, είναι για να ζυμώνεις ψωμί [δείχνει άλλο αντικείμενο]. Δεν είναι για να πλένεσαι, ε; Η κοπάνα που βλέπουμε εδώ απέναντι, την είχαμε όλοι και ήταν για να ζυμώνουμε και να κάνουμε το ψωμί μας.

Χ.Σ Εκεί βάναμε τα καρβέλια μέσα, το ζυμάρ’.

Ζ.Λ. Αυτά πίσω που έχει τα άλλα τα εργαλεία ο παππούς μου, είναι μιλάμε από τον αργαλείο. Το βλέπετε, ο αργαλείος. Πίσω οτιδήποτε άλλο είναι. Εκείνο εκεί ήταν, μιλάμε για να ανακατεύουμε. Το βλέπετε; το πίσω φτιάρι; το δε το άλλο, ήταν, μιλάμε για το φούρνο. Τα δε άλλα που βλέπουμε κρεμασμένα, είναι οι σαΐτες που ήταν για τον αργαλείο. Κοιτάξτε όμως και ένα φανταστικό πράγμα που έχει ο παππούς. Είναι, μιλάμε, αυτό που είναι για τα πρόσφορα.

Χ.Σ.  Φλάστερα.

Ζ.Λ.Έτσι, τα δρεπάνια.

Χ.Σ. Το λέγαν φλάστερα.

Ζ.Λ. Αυτά είναι, μιλάμε, το αδράκτη.

Χ.Σ. Σαΐτες, φουρνίδια.

Ζ.Λ.Οι σαΐτες. Και αυτά ήταν, μιλάμε, τα κρεμαστά και που περνούσαμε μιλάμε, τα υφαντά.

Χ.Σ. Τα καρούλια.

Ζ.Λ.Τα καρούλια που περνούσανε τα υφαντά να περάσουν οι κλωστές, ούτως έτσι να πάει μπαμ μπαμ, για τον αργαλειό. Έτσι, είπαμε, και αυτό σαΐτα. Εντάξει, αυτά τα κάνιστρα ήταν, μιλάμε, για να κάνουμε διάφορα πράγματα.

Χ.Σ. Καντάρια.

Ζ.Λ. [συνεχίζει να δείχνει αντικείμενα και εργαλεία] Καντάρια και οτιδήποτε, και τα υπόλοιπα, εντάξει. Το ελάφι, το οποίο βαρέσαμε και το έκανε ο παππούς, μιλάμε, και αυτό. Αυτά όμως είναι και αυτά κάποια πράγματα που υπάρχουν από την παλιά μας εποχή, και είναι αυτά οι ψεκαστήρες που είναι μεταλλικές.

Χ.Σ. Δεν είναι μεταλλικές. Μπακίρι.

Ζ.Λ. Ετσι, μπακίρι. Έτσι, μέταλλο μπακίρι, το οποίο δεν το ξαναβρίσκουμε πλέον. Βρίσκουμε μόνο ψεκαστήρια μεταλλικά ή πλαστικά.

Χ.Σ. Όλα αυτά μπακιρένια είναι έλεγα.

Ζ.Λ. Εντάξει, αυτά είναι κάποια εργαλεία.

[19:49- 19:50] Φ.Ψ.   Οκ, πείτε μας.

[19:51- 20:31] Λ.Ζ. Αυτό είναι πλαστήρι. Αυτά εδώ είναι, μιλάμε, εκείνα τα οποία ζυγίζαμε. Το καντάρι το παλιακό. Ένα ωραίο πράγμα που έχει ο παππούς. Είναι, μιλάμε, αυτό το οποίο σήμερα το βρίσκουμε σπάνια. Είναι..

Χ.Σ. πλάσταρας.

Ζ.Λ. Το πλαστήρι, το οποίο, τι κάνουμε, το πρόσφορο. Το βλέπετε, τα δρεπάνια που είναι….Αυτό το είχαμε, μιλάμε, για να ανακατευουμε τις τσιγαρίδες.

Χ.Σ. Όχι, το ψωμί.

Ζ.Λ.. Αυτό είναι για το ψωμί, παππού. Το φούρνο, πούν’ το, το μεγάλο, πού το έκρυψες; το έδειξα προηγούμενα. Λοιπόν, τα υπόλοιπα είναι όλα για τον αργαλειό.

[20:36 – 20:38] Φ.Ψ. Τα είπαμε αυτά, ναι, ναι. Ναι, το όνομά σας λίγο.

Ζ.Λ Λάμπρος Ζανίκας.

Φ.Ψ. Ευχαριστούμε.

[20:40- 21:34] Ζ.Λ. Για να μπει μέσα στις τρύπες έτσι, η παΐδα θέλει ειδικό χτύπημα . [Γίνεται επίδειξη της τεχνικής].