Ο Αρχιμ. Αρίσταρχος Γκρέκας είναι πτυχιούχος της Αρσακείου Παιδαγωγικής Ακαδημίας Πατρών και του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του ΕΚΠΑ. Από το Τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ έλαβε με άριστα, Πτυχίο, Μεταπτυχιακό και Διδακτορικό.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο έλαβε Μεταπτυχιακό, από το Durham University. Επίσης ολοκλήρωσε επιτυχώς προγράμματα στο Oxford University και στο Cambridge University. Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, ολοκλήρωσε επιτυχώς προγράμματα στο Georgetown University και στο Harvard University – Kennedy School.
Δίδαξε στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση και στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Αθήνας. Επίσης διδάσκει σε σχολές των Σωμάτων Ασφαλείας, των Ενόπλων Δυνάμεων, στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο ως ΣΕΠ και στο Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Επικοινωνίας.
Έχει εκδώσει δεκατέσσερα βιβλία και συμμετέχει με δημοσιεύσεις και άρθρα σε περιοδικά. Έχει οργανώσει και συμμετάσχει ως εισηγητής σε συνέδρια. Συμμετέχει σε Ευρωπαϊκά ερευνητικά προγράμματα. Έχει λάβει Τιμητικές διακρίσεις και Bραβεία από Ιδρύματα και Οργανισμούς και από την Ακαδημία Αθηνών. Είναι μέλος σε διεθνή Ινστιτούτα και Οργανισμούς.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη αποτελεί πλέον σταθερό παράγοντα της δημόσιας ζωής και εγείρει ζητήματα τεχνικά, ηθικά και θεολογικά. Ηθικά, μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην υγεία, στην εκπαίδευση και στη διοικητική οργάνωση, όταν στηρίζεται σε διαφάνεια, λογοδοσία, προστασία προσωπικών δεδομένων και τεκμηριώσιμη αξιοπιστία. Παραμένουν, όμως, κρίσιμοι κίνδυνοι: αλγοριθμικές προκαταλήψεις, άνιση πρόσβαση, συγκέντρωση ισχύος, διάχυση ευθύνης και μετατόπιση προς «δεδομενοποίηση» του ανθρώπου, όπου το πρόσωπο μπορεί να υποβιβάζεται σε προφίλ, δείκτες και προβλεπτικά μοτίβα. Απαιτείται, επομένως, συνεχής ενημέρωση στο θεσμικό πλαίσιο, ανεξάρτητοι μηχανισμοί ελέγχου και καλλιέργεια ψηφιακού ήθους, ώστε η τεχνολογία να υπηρετεί το κοινό αγαθό.
Η θεολογική διάσταση προσφέρει κριτήριο προσανατολισμού. Υπενθυμίζει ότι ο άνθρωπος υπερβαίνει λειτουργίες υπολογισμού ή παραγωγικότητας: είναι πρόσωπο κατ’ εικόνα Θεού, ψυχοσωματική ενότητα με ελευθερία, σχέση και ευθύνη. Η τελείωση ταυτίζεται με πορεία προς το καθ’ ομοίωσιν, δηλαδή μεταμόρφωση τρόπου υπάρξεως, μετάνοια και αγάπη. Έτσι, η ΤΝ λειτουργεί ως εργαλείο διακονίας, με την ενίσχυση μέριμνας, ορθής κρίσης και κοινωνικής οργάνωσης, με σεβασμό στη συνείδηση, την προσωπική κρίση και τη ζώσα κοινωνία. Το ζητούμενο είναι συνετή ενσωμάτωση με επίκεντρο την αξιοπρέπεια του προσώπου, τη δικαιοσύνη και την ελευθερία.
